همه چیز گاه اگر تیره می نماید
باز روشن می شود زود
تنها فراموش نکن این حقیقتی است:
بارانی باید ،تا که رنگین کمانی بر آید
و گاه روز هایی در زحمت
تا که از ما انسانهایی تواناتر بسازد
خورشید دوباره خواهد درخشید، زود
خواهی دید
عشق نه برای آن است که لذت ببخشد
و نه اینکه توجه جلب کند
عشق برای آن است که
زندگی را برای دیگری آسان کند
پیروزمندان فاتحان لحظه هایند و شکوه زندگی را در کام فرصت ها می جویند
بسان همه ی دیگر آدمیان
آری،از شکست می ترسند
اما،عنان خوش به وحشت نمی سپارند
فاتحان هرگز به نام نومیدی پای خویش واپس نمی کشند
و چون توسن زندگی به سرکشی لجام بگسلد،
تا که رام نگردد به قرار ننشینند
فاتحان به زمین می افتند اما بر زمین نمی مانند
و در امتداد صعود بلند خویش،جان سخت و پر توان
معنای نا خوش سقوط را منکوب می کنند
فاتحان می دانند که نه سرنوشت شرنگ تلخ شکست به کامشان می ریزد
و نه بخت جام پیروزی در کفشان می نهد
فاتحان همیشه گناه خویش را بر دوش می گیرند
در اندیشه های خویش،سازندگی را جستجو می کنند
و در دل هر چیز، دست به سوی خوبیها می گشایند
و دستانشان ایجاز بهار است
که به یمنش زرد ترین ساقه ها بارور شوندو به گل نشینند
فاتحان به راهی که بر میگزینند مومنند
سخت و نا هموار ،شاید
و به چشم دیگران،بی سرانجام و ناگوار
فاتحان واژه ی صبر را میشناسند
آن ها می دانند که " ارزش هر چیز به عمری است
که در آن صرف می کنی"
دو نفر بهتر از یک نفرند ،
اگر یکی بیفتد دیگری کمکش میکند که بر خیزد.
ـ شخصیت ما را کاری که میکنیم نشان نمی دهد،بلکه چگونه برخاستن
بعد از زمین خوردنهاست که بیانگر شخصیت ماست.